خوشا آنکس که مهدی (عج) یار او شد / رفیق مشفق و غمخوار او شد

اگر صدها گره افتد بکارش/ بدست او فرج در کار او شد . . .

یا ابا صالح المهدی

چرا دوری ز تو تقدیر ما شد؟ / غم هجران گریبانگیر ماشد ؟

تو غایب نیستی ، مهجور ماییم / دریغا علتش تقصیر ما شد . . .

مهر تو بر قلوب ما حک شد /  وای بر آنکه از تو منفک شد

هست کافر اگر در اوصافت / هر که وارد به قلب او شک شد . . .

.

خوشا آنانکه با دلبر قرینند / مداوم با جنابش همنشینند

بهرسو دیده خود را گشایند /  بغیر از صورت ماهش نبینند . . .

.

خوشا آنان که محو روی یارند / جز او با دیگری کاری ندارند

بپای یار هر دم از سر صدق / هزاران مرتبه جان می سپارند . . .

.

خوشا آندل که شد منزلگه یار / برون افکنده از خود مهر اغیار

برای رستگاری روز محشر / بود میزان ، ولای آل اطهار (ع)

+ نوشته شده در  چهارشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۰ساعت ۱۲:۳۹ ب.ظ  توسط سیدیحیی غفاری قره باغی   |