امنیت به عنوان یکی از نیازهای اساسی جوامع بشری که زیربنای اصلی توسعه، تعالی، پیشرفت، آبادانی،‌ اقتدار و ثبات سیاسی است، فارغ از کشمکش های مفهومی، بدیهی ترین مطالبه مردم و دولتمردان در دنیای معاصر است که آن را در منشورهای متعدد ملی و بین المللی مطرح نموده است. تامین امنیت وظیفه ذاتی تمام مکاتب اعم از مادی، معنوی و الحادی است که وجه تمایز آنها تنها در شیوه های اجرایی و حصول بدان متجلی می شود.

 آئین رهایی بخش اسلام به عنوان یک مکتب فقهی و شرعی پویا، تامین امنیت ملی را از ملزومات اساسی ثبات و دوام حاکمیت دانسته و آن را در ابعاد گوناگون مورد توجه قرار داده است؛ ناگفته نماند که تهدید و امنیت دو مقوله اساسی و پرآوازه در فرهنگ سیاسی معاصر است و به لحاظ تاریخی همزاد نظام های سیاسی محسوب می شوند. تامین امنیت ملی یکی از شعائر مفهومی و هسته های موثر در شکل گیری و دولتها و همچنين از كار ویژه های اساسی دولت هاست. درواقع حفاظت از عناصر و عوامل خطرزا و خطرساز برای امنیت ملی در واقع مصون ماندن از تهدیدات و چالش هاست که از آن عوامل و عناصر در عرف سیاسی و جامع شناختی تهدید یاد می شود.

از سوی دیگر نیز تامین امنیت و برخورداری از آن در ردیف اولین و مهمترین مطالبه مردمی است که بی تردید در تمام ساختارهای نظام های سیاسی دنیا در کانون توجه سیاست گزاران و مردم قرار دارد که به تناسب ایدئولوژی و نوع حاکمیت نیز متفاوت خواهند بود.

حال با کنکاش در تعریف مفاهیم امنیت و تهدید یا چالش به بررسی چالش های فراروی انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی خواهیم پرداخت.

امنیت:[1] تهدید:[2] تهدید علیه امنیت ملی: [3]

امنیت: در لغت حالت فراغت از هرگونه تهدید یا حمله و یا آمادگی برای رویارویی با هر تهدید و حمله را گویند. این مفهوم در اصطلاح سیاسی و حقوقی به صورت «امنیت فردی»، «امنیت اجتماعی»، «امنیت ملی» و «امنیت بین المللی» به کار برده می شود. البته تقسیم بندی های امنیت عبارتند از : الف- امنیت ازنظر سطح که به سه دسته امنیت فردی، گروهی و ملی تقسیم می شود. ب- امنیت ازنظر هدف یا (قلمرو) که به امنیت داخلی و خارجی تقسیم می شود. ج- امنیت ازنظر موضوع که به امنیت نظامی و دفاعی، امنیت اقتصادی، امنیت سیاسی، امنیت اجتماعی، امنیت فرهنگی، امنیت زیست محیطی، امنیت عقیدتی، اخلاقی و آبرویی یا امنیت فکری و دینی و مانند آن تقسیم می گردد.

تهدید: تهدید در لغت به معنای ترساندن، بیم دادن و تولید خطر می باشد و اصطلاح سیاسی به معنای عنصر یا وضعیتی که ثبات و امنیت یک عنوان را به خطر اندازد. به دیگر سخن تهدید به هر اقدام و تحرک بالقوه و احتمالی سیاسی،‌ نظامی، اقتصادی و فرهنگی که موجودیت و اهداف حیاتی فرد، نهاد یا کشوری را به خطر بیندازد، اطلاق می شود.

تهدید علیه امنیت ملی: تهدید علیه امنیت ملی عبارت است از تهدیداتی که اهداف و ارزش های حیاتی یک کشور را به منظور ایجاد تغییرات اساسی به ویژه تغییر رفتار در اهداف و ارزش های حیاتی نظام و ملت در معرض خطر قرار دهد. این تهدیدات برحسب نوع به تهدیدات سخت، نیمه سخت و نرم و ازنظر موضع تهدید به تهدیدات درونی و بیرونی تقسیم می گردند.

در خصوص چالش هاي امنيتي و تهديد هاي انتخابات فرا رو مي توان به عوامل ذيل اشاره نمود.

1- رواج و ترویج روحیه قبیله گرایی و رفتار قبیله ای:در اين خصوص حضرت آقا فرمودند: ‹‹نباید روح قبیلگی داشته باشیم؛ یعنی گمان نکنیم که هرکس، جامعه،‌ انجمن، تشکل یا حزب ما بود خوب است و هرکه نبود بد است. این خطری است که همه ما را تهدید می کند.››

2- وجود کانون های قدرت و ثروت و تاثیرگذاری آنها بر روند انتخابات و تحلیل نامزد بر جامعه. خطر پول و کارسازی پول که باعث می شود بهترین نهاد تصمیم گیری و تصمیم ساز کشور بیفتد دست کسانی که از کانون های ثروت دستور می گیرند.

3- راه انداختن رقابت های ناسالم تبلیغات انتخاباتی بين نامزد هاي انتخاباتي

4- اختلاف و تنازع و به جان هم افتادن درنتیجه رقابت های ناسالم و غیر اسلامی انتخاباتی

5- تلاش دشمن در جهت تشدید تنازع داخلی و ایجاد اختلاف و چند دستگی بین مسئولین و مردم.

6-  ايجاد تنش در مناطق بحران خيز قومي در ايران از طريق احیاء حس و روحیه قومیت گرایی و تقویت آن در تاثیرگذاری بر انتخابات.

7- ايجاد تنش در دانشگاهها از طريق تشدید فعالیت های سیاسی در بین دانشجویان و دانشگاهیان و وادارسازی آنها جهت مقابله با نظام جمهوری اسلامی ایران.

8- بهره گیری از جریان عرفان های نوظهور و معنویت های کاذب درجهت جذب جوانان و دانشجویان و تلاش درجهت برخورد خنثی و انزواگرایانه در مسایل سیاسی کشور.

9- ایجاد نارضایتی عمومی در بین مردم.Ø                از سوی دستگاههای اداری

Ø   از سوی دشمن، مثل آمریکا و اتحادیه اروپا ازطریق اعمال تحریم و اثرگذاری بر مناسبات بین دولت‌ها ازجمله قرارداد نفتی هند و ایران که در حوزه عدم تامین منابع مالی دولت جهت اعمال فشار اقتصادی بر دولت و ملت تفسير مي گردد.

Ø   و همچنین در حوزه عدم تامین ارزاق و کالاهای اساسی در داخل کشور ازجمله تحریم برخی شرکت های بین المللی مانندشركت بين المللي ترایدمیدایست که در تامین کالای اساسی کشور فعالیت می کند.

10- دنیاطلبی و دنیاگرایی نامزدهای انتخاباتی:‌ برای تامین اهداف شخصی و مادی دنبال پست نمایندگی هستند.

11- عوام فریبی در سطح تبلیغات کاذب و دستکاری افکار عمومی و سمت و سو دادن به افکار عمومی كه مضاف برآن عرصه را بر نخبگان محدود و تنگ می کند.

12- سوء استفاده از مطالبات به حق مردم و از سوی دیگر افزایش انتظارات مردمی

13- ائتلاف جریان های انحرافی در مقابل نظام از جمله جریان فتنه و جریان انحرافی

14- تاکید بر ملی گرایایی و ایرانیت گرایی و تاثیر آن بر انقلابات منطقه و مناسبات آینده

15- - تردید افکنی و شبهه پراکنی درباره سلامت انتخابات (تشکیک سلامت انتخابات)         Ø      تشکیل کمیته صیانت از آراء

Ø   القای تقلب در انتخابات : بطوريکه هاشمی رفسنجاني درسال 88 حدود نه  ماه مانده به انتخابات موضوع تقلب را به طور رسمی مطرح کردند!!   ایجاد آشوب و اغتشاشات خیابانی

16- مطرح کردن نظریه نظارت بر انتخابات توسط کشورهای غربی و یا مالزی در ترکیه توسط خرم وزیر راه خاتمی

17- ایجاد فضای دوقطبی سیاسی، اجتماعی، فرهنگی در جامعه از طريق طرح مسايل چالشي در حوزه هاي فرهنگ و سياست

Ø   شکاف در اختلافات سلیقه ای و کشانده شدن آن به مرحله تقابل بین بدنه اجتماعی گروه ها و عامه مردم که به موضوع مسئله سازی تبدیل می شود و منجر به ایجاد اختلاف شود.

·         از جمله دو قطبی کردن جامعه از بعد فرهنگی   چاپ ویژه نامه خاتون   و پيشنهاد تغییر نا م وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به وزارت فرهنگ و هنر.

همچنين ازجمله دو قطبی کردن جامعه از بعد سیاسی که  سیدمحمد خاتمی صحبت از دو قطب مردم و نظام را مطرح كردندو اين حالت دو قطبي را اين طور تعريف كردند: كه مردم از نظام مي گذرند و نظام هم از مردم بگذرد. این گونه دو دسته کردن مردم و قراردادن حکومت و نظام اسلامی دربرابر مردم برای به وجود آمدن چالش امنیتی کارسازتر است.

18-ايجاد ناامني از سوي ضد انقلاب و ايجاد درگيري در مناطق مرزي

19- اقدامات خرابكارانه اعم از ترور نامزد هاي انتخاباتي    20- احتمال بمب گذاري در مراكزحساس انتخاباتي

21- علاقمندي برخي كشورها براي دخالت در امور داخلي ايران ازجمله تاثير گذاري بر انتخابات

22- تهاجم برنامه ريزي شده عليه سپاه و بسيج به منظور تضعيف نقش آنها

23- جريان سازي سياسي و خط دهي افكار عمومي از طريق رسانه هاي ضد انقلابي و استكبار جهاني.

+ نوشته شده در  یکشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ساعت ۱۲:۲۷ ب.ظ  توسط سیدیحیی غفاری قره باغی   |